INFORMACJE OGÓLNE
Przy załatwieniu spraw w urzędzie obowiązują strony kodeksu postępowania administracyjnego (KPA), (Rozp. Minista Finansów z dn. o9.12.94 r.- Dz.U. nr 136 poz. 705 z póż. zm.)Obywatel wnosi sprawę w formie podania , skargi, wniosku. Jeżeli sprawa na to zezwala dopuszczone jest jej wniesienie w formie
ustnej lub telefonicznie. Urząd odpowiada w formie decyzji lub postanowienia. Jeżeli nie jest wymagana forma pisemna możliwe jest wniesienie sprawy ustnie lub telefonicznie.
Wnioskodawca może działać przez pełnomocnika, którym może być wyłącznie osoba fizyczna (art. 32 i 33 KPA), wobec czego do wniosku składanego przez pełnomocnika należy dołączyć oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.
Sprawy powinny być załatwiane w urzędzie bez zbędnej zwłoki. Warunkiem niezwłocznego załatwienia sprawy jest przedstawienie przez zainteresowaną osobę wymaganych dokumentów.Z punktu widzenia obywatela najkorzystniejsze jest załatwianie spraw od ręki. Jeżeli nie jest to możliwe petent ma prawo uzyskać informacje o terminie załatwienia sprawy.
Maksymalnym terminem załatwienia spraw jest 1 miesiąc od daty złożenia dokumentów. Jednakże gdy sprawa jest wyjątkowo skomplikowana, wówczas urząd ma dwa miesiące na jej rozpatrzenie.
W przypadku odwolania od decyzji lub postanowienia do organu wyższego stopnia, wówczas ta instancja powinna rozstrzygnąć sprawę w ciągu jednego miesiąca. Dopuszczone jest przekroczenie terminów załatwiania spraw, np. gdy opóżnienie wynika z winy samego zainteresowanego albo z przyczyn niezależnych od urzędu.Jednakże petent winien być powiadomiony o spodziewanym terminie załatwienia sprawy z podaniem przyczyny ( art.12, 35,36 KPA).
WYMAGANE DOKUMENTY
W zależności od sprawy wraz z podaniem w formie załącznika wymagane jest dostarczenie dodatkowych dokumentów ( oryginał, kopie, kopie poświadczone notarialnie, fax dokumentów). Szczegółowych informacji udzieli urzędnik prowadzący określone sprawy.Możliwe jest uzyskanie informacji telefonicznie. W tym przypadku dobrze zapamiętać nazwisko, tak żeby w dalszych kontaktach powoływać się na tę osobę.
Opłata skarbowa
Obywatel ma prawo do uzyskania informacji na temat odpłatności związanej ze złożeniem wniosku. Urzędnik powinien go także poinformować, czy złożenie wniosku łączy się z koniecznością uiszczania opłaty skarbowej oraz podać wysokość tej opłaty i sposób jej uiszczenia. Opłatę skarbową można uiścić w kasie w siedzibie urzędu. Należy jednak upewnić się, w jakich godzinach kasa jest otwarta, ponieważ często godziny pracy kasy są krótsze niż godziny pracy urzędu. Opłatę skarbową można także uiściś za pomocą znaczków nabytych poza siedzibą urzędu, np. na poczcie albo w banku. Wysokość opłaty skarbowej można ustalić także na podstawie odpowiednich przepisów.
Odwołania
Obywatel ma prawo odwołania się od decyzji wydanej przez urząd w pierwszej instancji. Urząd umieszcza na decyzji informację o możliwości odwołania się. W pouczeniu takim urząd określa, do jakiej instancji można się odwołać oraz w jakim terminie można wnieść odwołanie. Odwołanie wnosi się do organu wyższej instancji w ciągu 14 dni, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Treść odwołania nie musi spełniać szczególnych wymogów. Zupełnie wystarczy, jeżeli wynika z niej, że obywatel jest niezadowolony z rozstrzygnięcia. Ponieważ jednak przytoczenie istotnych argumentów faktycznych i prawnych może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ wyższej instancji, w niektórych z organizacji społecznej zajmującej się pomocą obywatelom.
Wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji. Nie dotyczy to jednak tych decyzji, z których treści wynika, że mają być wykonywane natychmiastowe wykonanie następuje z mocy ustawy.
SKARGI I WNIOSKI
Obywatel ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w związku z działalnością urzędu. Może je składać we własnym imieniu, a także w imieniu innych osób, jeżeli uzyska na to ich zgodę.
Podstawa prawna: art. 63 Konstytucji oraz art. 221 KPA.
Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Podstawa prawna : art. 227 KPA.
Pracownik organu państwowego , a także pracownik samorządowy, winny niewłaściwego i nieterminowego załatwiania skarg i wniosków, podlega odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa.
Podstawa prawna: art. 223 § 2 KPA.
Skargę należy skierować do właściwego organu. Przepisy szczegółowo określają,
który organ powinien być adresatem skargi.
Zgodnie z art. 229 KPA jeżeli przepisy szczególnie nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:
1. rady gminy, rady powiatu i sejmiku wojewódzkiego jest wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa,
2. organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej jest wojewoda,
3. zarządu gminy oraz wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy,
4. zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw
określonych w pkt 2 jest rada powiatu,
5. zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest sejmik województwa,
6. wojewoda w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu jest właściwy
minister, a w innych sprawach- Prezes Rady Ministrów,
7. innego organu administracji rządowej,organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej jest organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór,
8. ministra jest Prezes Rady Ministrów,
9. organu centralnego i jego kierownika jest organ, któremu on podlega.
Jeżeli skarga obywatela została skierowana do niewłaściwego organu , powinien on ustalić, który urząd jest właściwy do jej rozpatrzenia i niezwłocznie mu ją przekazać, albo poinformować obywatela, gdzie powinien swoją skargę skierować.
Podstawa prawna: art. 231 KPA
Jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie póżniej jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego
albo wskazać mu właściwy organ.
Urząd właściwy do załatwienia skargi powinien ją rozpatrzyć bez zbędnej zwloki, nie póżniej jednak niż w ciągu jednego miesiąca, a następnie zawiadomić skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi.
Podstawa prawna: art. 237 § 1 i 3 KPA.
Wnioski mogą dotyczyć w szczególności ulepszenia organizacji urzędu, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Przepisy niezawierają pełnego wykazu zagadnień, ktore mogą być objęte wnioskami, a jedynie wskazanie kilku możliwych problemów.
Podstawa prawna: art. 241 KPA.
Wnioski należy kierować do urzędów właściwych ze względu na ich przedmiot, a więc w szczególności do tych urzędów, których funkcjonowanie może być poprawione przy wykorzystaniu propozycji lub uwag zawartych w tych wnioskach.
Podstawa prawna: art.242 1 KPA.
Jeżeli urząd, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany jest w ciągu siedmiu dni przekazać go właściwemu urzędowi, informując o tym wnioskodawcę.
Podstawa prawna: art. 243 KPA.
Wnioskodawca może wnieść skargę, jeżeli jest niezadowolony ze sposobu załatwienia wniosku, a także jeżeli wniosek nie został załatwiony w terminie.
Podstawa prawna: art. 246 KPA.
SKARGĘ WNOSI SIĘ NA ADRES:
1. regionalnej izby obrachunkowej- skargi w zakresie spraw finansowych rady gminy,
2. rada gminy - skargi na burmistrza i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych,
3. wojewody- skargi dotyczące organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od daty iej dostarczenia.
Przypadku gdy urząd, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia winien odpowiedzieć w formie decyzji (art. 243 KPA).
|
